Dar alanda kısa paslaşmalar

EFNAN ATMACA –�Fildişi Sahilli yazar Koffi Kwahulé’nin kaleme aldığı oyunda bir kadın ve bir erkek asansörde mahsur kalıyorlar. Birbirlerini hiç tanımıyorlar, birbirleri hakkında hiçbir fikirleri yok. Kaldıkları süre boyunca hiç konuşmuyorlar. Ama iç sesleriyle iletişimin tek taraflı olduğu bir ilişki yaratıyorlar. Erkek rakamlarla, yüzdelerle, ekonomik problemlerle boğuşup kadını görmezden gelirken kadın en başından beri erkeği gözlemliyor. Onun düşüncelerini anlamaya, bağ kurmaya çalışıyor. Bir yandan da tehlikeli olup olmadığını sorguluyor kendi içinde. Seyirci, kaçamak bakışlar ve gülümsemelerle aralarında bir ‘iletişim’ başlayacağını düşünse de kimse ilk adımı atmıyor, tek yönlü ilişki devam ediyor. 

Travmalardan bugüne

Günümüz toplumunun sıkışmışlığı, birbirini dinlememesi, ezbere kodlarla hemen yargıya varması “blueScat”te altı çizile çizile vurgulanıyor. Fonda yazarın istediği gibi caz müzik çalıyor: “What A Wonderful World”. Ne harika bir dünya! Bu şarkıyla oyunun ironi gücü artarken asansör steril, sıkışık bir alan olarak günümüz dünyasını tasvir ediyor. Işıklar ise her dakika insanı rahatsız eden uyaranlar. Kurulan atmosfer bu iki insanın en ‘samimi’ düşüncelerini ortaya çıkarıyor. Sadece bakarak birbirleri hakkında yargıya varıyorlar. Geçmiş travmaları, gündelik başarısızlıkları, karşılaştıkları zorluklara karşı içlerinde biriktirdikleri öfke; sormadan, sorgulamadan birbirlerini kalıplara hapsetmelerine yol açıyor. Ve bu trajikomik hikâye çok tanıdık geliyor. Çünkü tanımadan, dinlemeden, tartmadan varılan yargıların şiddete dönüştüğü, önyargıların hem bireysel hem toplumsal ilişkileri yok ettiği günlerden geçiyoruz. Oyunda Çelik ile Cindoruk dar alanda kısa paslaşmalarla metnin ironik gücünü dengeli bir şekilde kullanıp günümüzün trajik iletişimsizliğiyle bir düşünerek iki gülerek yüzleşmemizi sağlıyorlar.