11 gün boyunca gözünü bile kırpmadı! Gönüllü olarak katıldı: Tarihin en uzun uykusuzluk rekoru

Gardner’ın günlerce uykusuz kaldıkça zihninde ve bedeninde yaşanan değişimler, bilim insanlarına insan beyninin nasıl çalıştığına dair dikkat çekici ipuçları verdi.

Her şey California’da iki lise öğrencisinin bilim fuarı için ilginç bir konu aramasıyla başladı. Randy Gardner ve arkadaşı Bruce McAllister, insanların ne kadar süre uyanık kalabileceğini test etmeye karar verdi. Hedefleri o dönem bir radyo sunucusuna ait olan yaklaşık 260 saatlik rekoru geçmekti. Kimin denek olacağına ise yazı tura atarak karar verdiler. Şans Randy Gardner’a çıktı.

İlk günlerde süreç beklenenden daha sakin ilerledi. Gardner normal şekilde konuşuyor, yürüyebiliyor ve arkadaşlarıyla vakit geçirebiliyordu. Ancak ikinci günden sonra uykusuzluğun etkileri yavaş yavaş görünmeye başladı. Dikkatini toplamak zorlaşıyor, basit sorulara cevap vermesi daha uzun sürüyordu. Hafızasında küçük kopukluklar yaşanıyor ve kısa süreli unutkanlıklar artıyordu.

Deney ilerledikçe uzmanlar da sürece dahil oldu. Stanford Üniversitesi’nden uyku araştırmacısı William Dement, haberi gazetede okuyunca ekibe katıldı. O dönem uyku bilimi henüz yeni gelişen bir alandı ve Dement, Gardner üzerinde yapılan gözlemlerin çok değerli olduğunu düşünüyordu.

Üçüncü ve dördüncü günlerden sonra belirtiler daha belirgin hale geldi. Gardner konuşurken kelimeleri karıştırmaya başladı. Basit tekerlemeleri bile zorlanarak söylüyordu. Zaman zaman sinirli tepkiler veriyor, ardından neşeli bir ruh haline geçiyordu. Duygusal dalgalanmalar uykusuzluğun en net sonuçlarından biri olarak kayda geçti.

İlerleyen günlerde algı sorunları da ortaya çıktı. Bazı kaynaklara göre Gardner nesneleri yanlış yorumlamaya başladı ve zaman zaman halüsinasyon benzeri deneyimler yaşadı. Gördüğü şeyleri yanlış algılıyor, çevresindeki seslere aşırı tepki veriyordu. Koku alma ve tat alma duyularında da değişimler gözlemlendi.

En ilginç detaylardan biri ise fiziksel performansıydı. Uzmanlar Gardner’ı uyanık tutmak için basketbol oynatıyor, yürüyüşe çıkarıyor ve bowling gibi aktiviteler yaptırıyordu. Buna rağmen genç öğrencinin zaman zaman enerjik göründüğü aktarıldı. Hatta bazı testlerde reflekslerinin beklenenden iyi olduğu bile söylendi. Ancak uzmanlara göre bu durum gerçek bir toparlanma değil, beynin kısa süreli telafi çabasıydı.

Deney sırasında en kritik gözlemlerden biri beynin kendini koruma biçimiydi. Sonraki incelemelerde, Gardner’ın beyninin bazı bölümlerinin saniyelik mikro uyku dönemlerine geçtiği değerlendirildi. Yani kişi tamamen ayakta ve konuşuyor görünse de beynin bazı alanları çok kısa süreliğine dinlenmeye geçiyordu.

11 günün sonunda Randy Gardner toplam 264 saatten fazla uyanık kaldı. Deney sona erdiğinde birçok kişi günlerce uyuyacağını düşündü. Ancak beklenen olmadı. Gardner ilk etapta yaklaşık 14 saat uyudu, ardından tuvalet ihtiyacı nedeniyle uyandı. Sonraki gecelerde uyku düzeni kademeli olarak normale döndü.

Yıllar sonra Gardner, hayatının ilerleyen dönemlerinde ciddi uykusuzluk sorunları yaşadığını söyledi. Bunun genç yaşta katıldığı deneyle bağlantılı olup olmadığı kesin olarak kanıtlanmadı. Yine de birçok uzman, bu kadar ağır uyku yoksunluğunun vücutta iz bırakabileceğini düşünüyor. Bu olaydan sonra benzer rekor denemeleri uzun süre devam etti. Fakat zamanla sağlık riskleri nedeniyle Guinness Dünya Rekorları bu kategoriyi kaldırdı.